|
Ved nyttår var det fem år sidan Halvor Medhus slutta som
sokneprest i Husnes og gjekk over til å gjere vikarprest-teneste i
Sunnhordland prosti; fyrst som prostiprest, men seinare fekk han
tittelen seniorprest. I denne tida har han gjort teneste i alle
prestegjelda i Sunnhordland, men mest i Stord, Fitjar, Etne og
prestegjelda i Kvinnherad.
Korleis har du
trivest med å farte rundt omkring?
– Det har vore greitt det. Men det kunne vere utfordringar
på vinterføret. I starten hadde eg bil med forhjulstrekk og piggfrie
dekk. Så skulle eg til Åkra på glatt føre, lånte eg meg ein bil som
hadde både firehjulstrekk og piggdekk. Det er forresten ikkje alle
som tek nok omsyn til vèr og føreforhold. Ein gong Kari og eg var på
veg til Ænes, kom det ein bil og suste forbi oss. Eg sa til Kari at
denne bilen finn vi nok igjen i grøftekanten. Og ikkje lenge etterpå
nådde vi bilen igjen. Der stod han i grøfta.
Elles så har det vore fint å ha mindre ansvar og ikkje ha anna
administrasjon enn å legge planer for eigne arbeids- og friveker.
Sidan sommaren 2000 har eg hatt 40% såkalla AFP (avtalefesta
pensjon) og 60 % presteteneste. Dette har vore ordna slik at eg har
hatt 3 veker på arbeid og 2 veker fri. Men i tillegg har det blitt
litt vikarteneste i friveker når eg har fått spørsmål om det. Det
har også blitt ein del gravferder og vigslar der vener har bedt meg
om å forette. Eg har også fått vore med på Alpha-kurs i Husnes, eit
positivt tiltak. Særleg var det fint med weekend på Helgatun.
Då Halvor saman med familien sin, kom til prestebustaden på Sunde i
1972, var det ikkje til ein ukjend plass han kom. Faren hadde vore
prest i Rosendal, og Halvor kom dit som 14-åring. Han gjekk både på
framhaldskule og realskule i Rosendal. Likevel var det eit nytt
samfunn han kom til i 1972, for mykje hadde skjedd på Husnes etter
industrireisinga på 1960-talet. Det var eit noko ustabilt samfunn og
mange innflyttarar. Det vart også svært mange konfirmantar, ei stund
over 120.
Så det er ikkje vanskeleg å forstå at det var ei krevjande stilling.
Nokre ungdomsskule-lærarar vart leigde inn for å hjelpe til med
konfirmantundervisninga, og det var ei god hjelp. Elles understrekar
Halvor at han hadde god hjelp av klokkaren i Husnes, Trygve Teigen,
og Margot Hodne som var kyrkjelydssekretær i halv stilling. Fyrst i
1980 fekk Halvor kontorhjelp. Det starta med to timar i veka, men
vart auka etter kvart, heile tida med Norunn Tveit i stillinga. Og
då Arne Lindekleiv tok til som kateket i 1984 (stillinga vart
omgjort til kapellanstilling i 1997), vart det lettare å vere prest
i Husnes prestegjeld. Halvor hadde også eit nært samarbeid med
kantor Nils Gunnar Røssland, som fylgde han trufast gjennom heile
hans prestetid i Husnes.
Fram til 1990 var prestekontoret i sokkeletasjen i prestebustaden på
Sunde. Det kunne vere ei utfordring å ha arbeidsplassen i same huset
som ungane hadde sin tumleplass. Ein episode frå då Bjarnar var 4-5
år viser det.
– Eg hadde gøymt alle nøklane i safen (eigentleg eit brannsikkert
arkivrom) så ikkje Bjarnar skulle låse døra. Men ein dag gjekk guten
inn i safen og låste etter seg på innsida. Korleis skulle vi få han
ut når nøklane låg innelåste? Heldigvis var der ventil i rommet så
guten fekk nok luft. Vi fekk hjelp frå ein mann ved skipsbyggeriet
som skar hol i døra med vinkelslipar. Men guten hadde det bra, han.
Han låg og sov, og vakna ikkje eingong av vinkelsliparen.
Du har ei lang presteteneste bak deg. Kva har vore viktig for
deg å formidle?
– Eg prøver å formidle tekstane så folk kan lytte til dei
med ei viss interesse. Eg har også sett det som viktig å besøkje
sjuke og gamle. Så det har blitt ein del besøk kring i heimane, men
no er det fleire som bur på Husnestunet.
Frå nyttår er du pensjonist. Kva skal du bruke tida til då?
– Eg har hus og hage som treng vedlikehald. Nett no har
regnvêret gjort skade på grusen framfor huset. Det må eg finne ei
løysing på. Elles er eg formann i Kvinnherad Sogelag, med i Husnes
Mannskor og Rotary-klubben. Eg likar også å stikke innom kafeèn på
Torghuset og prate med dei andre karane der. Eg har reist ein god
del dei siste åra. Til sommaren planlegg Kari og eg ein tur til New
Foundland der det er spor etter viking-tufter som det skal bli
interessant å sjå.
Du har sagt ja til å ha guds-tenste i Husnes siste helga i
januar når begge prestane er på konfirmant-weekend. Tenkjer du at du
vil ta einskilde vikaroppdrag også vidare?
– Ja, det kan vere greitt det når det er trong for det og eg
er heime.
JOAT
|
