- Da e for høgt for meg, du må leggja an ned! Tordis Kaldestad står oppe ved talarstolen, Frode Kaldestad sit ved pianoet. I kveld skal ho til å syngja åleine, for søstera, Unni Belt, er så ”gruggjen i målet”. Men så går ho fram, ho òg: - Eg kan nå vera med! Så blir det song frå Sangboken, Et ungdomsliv er skjønt som morgenrøden. Etterpå les Unni frå Vårvarme vinder, dikt av Haldis Reigstad.

Sjuogfemti år
Møteleiar og leiar av Kaldestad ungdomsforening av hevd og sedvane er Lillian Kaldestad, i år som i fjor: - Te våren så e da sjuogfemti år, og for da me budde på galna sio tå Hardangerfjorden så høyre me te Haugaland krets, men i dag e me veldig begeistra for det! ivrar ho og nikkar til kretsleiar Marit Bratthole, som er komen frå Karmøy for å halda talen. Sidan Rune ikkje kunne koma. Rune Engedal har arbeidd i KFUK/KFUM fram til no, i åra etter at han var kapellan i Husnes prestegjeld. Kaldestad ungdomsforening er med i denne organisasjonen.

Stramare regi
I fjor las Lilly opp frå møteprotokollane, og då kan ho halda på ei stund. Men i år er regien stramare, har ho fått tesnakk? Det er god stemning kring borda, men programmet skal gå sin gang: - Ja no må kje de snakka så møkje! Langs veggen sit kvithåra damer med smykke på kjolen, har dei overlevd mennene, alle saman? Ein del, men mange av mennene sit heime, dei vil visst ikkje vera med på denne frivole festen. Kanskje det er noko som må gjerast nedi naustet?

Beden på fest
Så får heller konene kosa seg med prestane. Her er dei nemleg tre i talet: Aarthun, Medhus og Totland er inviterte, for til det knøttlitle bedehuset på Kaldestad blir du beden når dei 11 foreiningsdamene har sin årlege fest. No går dei på rekkje og rad mellom sal og kjøkken, med kaffikanner og fat med snittar og kringler og lefser. Snart kronar røykjelaks og eggerøre langborda som små gullberg, og ivrige hender forsyner seg medan praten går.

Else Marie Røsseland, opphaveleg bergensjente, sit nedpå etter å ha servert og fortel at dei er 8 no i kveld. Av foreiningsdamene er berre to under 80. - Vi har begynt å trekke på årene, vett du!

Midlar til Sudan
Men alderen hindrar ikkje desse damene i å gjera ein innsats i den internasjonale bøneveka til organisasjonen. Kollektkorgene går runt borda, i år er det Yambio KFUK i Sudan som skal få midlane. Der skal dei bruka pengane til kvinnegrupper som skal produsera såpe og handarbeid for den lokale marknaden, og til ungdomsgrupper, innsamling av song- og dansetradisjonar, til hygieneopplæring og informasjon om hiv og aids. Sudan er det største landet i Afrika og har hatt borgarkrig i 20 år, opplyser Marit Bratthole, og held fram med å fortelja om då ho sjølv stod overfor eit vegskilje i livet. Tema for veka er ”Skap forandring”, og teksten er ganske ukjend, om døtrene til Selofhad, 4. Mosebok.

- Da e nåken så lure på desse figurane, men da e halvfabrikata foreløpig! Lillian peikar på snora med tøydokker, det er eit arbeid ungdomsklubben har i gang. Altså dei litt under åtti.

- Ville visst sei nåke?
- Me tenkte da kunde dekorera festen, men di va veldig redde for atta me kunde stikka av med tingjo elle øydeleggja dei! - Totland, du ville visst sei nåke? Soknepresten protesterer, han vart verkeleg beden av Lilly om å seia nokre ord til slutt. Det gjer han med glede. Og dama frå Karmøy seier at no reiser ho tilbake med ”stjerner i øynene”, slik Rune pla koma heim att. For no har ho vore på Kaldestad, hos Lilly.