Medan musikken veksla frå det sterke til det meir mediative uttrykket, openberra det seg bibelsk biletkunst på filmlerretet. Publikum fekk sjå kunstverk frå barokk og renessanse av kjende kunstnarar som Leonardo da Vinci, Andrea Pozzos og Caravaggio. Skapinga, syndefallet, Jesus-barnet, den bortkomne sonen, nattverden og Jesu krossfesting var mellom motiva som følgde det musikalske.

Bachs Goldbergvariasjonar var skrivne som «nattleg underhaldning» for ein eksentrisk og svevnlaus adelsmann. Og me som var i kyrkja fekk underhaldning som om me skulle vore adelsmenn og adelskvinner. Det skulle berre vore fleire som fekk med seg denne totalopplevinga for auge og øyre.