I denne teksten møter Jesus nokre av jødane som kom til tru på han. Jesus
fortel at dersom dei trur på ordet hans skal dei få kjenna sanninga og verta
fri. Dei protesterar villt – me er jo Abrahams ætt – me trælar ikkje for
andre. Jesu svar forundrar nok – han seier at alle som syndar er trælar
under synda, men han kan gjera dei frie. Han sa sjølv at han er sanninga. Å
kjenna sanninga er å kjenna Jesus!
Me er nok ganske like desse jødane. Me som lever i 2008 vil vera frie
menneske, men er me det?
Kva styrer liva våre eigentleg – driftene våre – reklamen? Har me eigentleg
nokon fri vilje?
Jesus set fingen på eit ømt punkt: ”Den som syndar er træl”. Synd er eit ord
me ikkje brukar så mykje lenger. Men om ordet er nesten borte så er synda
der likevel. Me treng å bli fri. Kanskje ser me det ikkje sjølv heller. Gud
veit likevel korleis me er. Han ynskjer å gjera oss frie, og han har gjort
alt for at det skal skje. Han let Jesus ta vår straff for at me skulle verta
fri. Jesus vil vera vår Frelsar og han opna vegen til Gud då han døydde og
sto opp att. Me kan bli fri når me tek i mot oppmodinga i teksten: ”Får
Sonen gjort dykk frie – då vert de retteleg fri”.
