”Be, så skal de få, så gleda dykkar kan vera fullkomen”
Det er litt av ei oppmoding me får frå Jesus i denne teksten. Alle tekstane
på 5. søndag etter påske
handlar om bøn.
Det var ikkje noko nytt Jesus lærte læresveinane då han sa at dei skulle be.
Det hadde dei alltid gjort. I det gamle testamentet finn me Salmane. Det var
Jesus og læresveinane si bønebok. Det nye var at læresveinane lærte å be i
Jesu navn.
Mange menneske ber. Når vonde ting hender – sjukdom og død – krig og
urettferd, då vil det stiga opp bøn til Gud. Også når me opplever glede er
det godt å gå til Gud med takk og lovsang.
Jesus har knytta store lovnader til bøn. Han sa jo: ”Be
så skal de få.” Men han har også lært oss ei anna bøn: ”Lat
viljen din råda:”
Det nyttar å be! Men me får ikkje alltid det svaret me ynskjer. Av og til
ventar Gud lenge før han svarar.
Og då kan me stilla spørsmål og koma i tvil. Men om me ikkje forstår Guds
vegar kan me halda fast ved at
han har oversikt og veit best. Gud er ingen automat som gir oss alt me
ynskjer berre me seier dei ”rette orda” på ”rette” måten. Nei, han er Gud
vår Far som veit kva me treng til før me bed Han.
Difor kan me koma fram for Gud i Jesu namn med alle ting. Han har lova å
svara i si tid og på sin måte.
Då kan me vera trygge, og svaret det vert til Guds ære.
