Sanningsanden
kjem til oss
Pinsa står for døra. Høgtida som markerer kyrkja sin fødselsdag.
Redde og rådville læresveinar får Den Heilage Ande, og forvandlinga
skjer. Dei vert uredde, og kraftfulle forkynner dei evangeliet om Jesu
oppstode. På Pinsedagen får folkeslag med ulike språk høyra evangeliet
forkynt på sitt morsmål, tre tusen tek imot og blir med i kyrkjelyden.
Kyrkja vert til. For kyrkja er Jesu vener som høyrer saman fordi vi trur
på same Herre. Kyrkjebygga er berre hjelpemiddel for å utbre den glade
bodskapen.
I teksten frå Johannesevangeliet førebur Jesus læresveinane på at
dette kjem til å skje. Det er rett før påske, og Jesus fortel om at han
skal døy, og stå opp igjen. Han blir ikkje saman med sine vener som før.
Dei vert likevel ikkje overletne til seg sjølve. Den Heilage Ande, eller
Sanningsanden, vert sendt som trøystar og hjelpar.
Jesus har gjeve oss det ypperste sett av levereglar, den finaste etikk som
finnes. Ein bodskap om å ta vare på kvarandre og å fortelje om Guds kjærleik
til oss menneske. "Elskar de meg, så held de
boda mine." seier Jesus. Han som skapte oss veit også om vår
utilstrekkelege evne til å gjennomføra dette. Det går ikkje utan hjelp.
Difor er me gjevne Den Heilage Ande, som talsmann, hjelpar og trøystar.
Han skal vera hos oss, og i oss, og rettleia oss gjennom livet. Me treng
eit lydhørt øyra for å høyra kva Sanningsanden seier. Det er han som
gjer at me kan sjå Jesus som den oppstandne frelsar.
God Pinse!
Per Ølfarnes |
