Han
skulle vel ikkje vera Messias?
"No trur vi ikkje lenger på grunn av det du sa,
for vi har sjølv høyrt han, og vi veit han er den som skal frelse verda.
Desse orda kom frå dei samaritanarane som hadde møtt Jesus og høyrt på han.
Det var ei kvinne frå byen som hadde gjort dei kjende med Jesus. Ho hadde møtt
ein underleg mann som bad om vatn og som viste omsorg for henne då ho henta
vatn ved brønnen.
Det må ha skjedd noko radikalt med denne kvinna under samtalen med Jesus.
Møtet med Jesus og orda om det levande vatnet som han kunne gje henne, fekk
henne til å springa inn i byen og fortelja alle ho møtte kva ho hadde opplevd.
Folk strøymde ut frå byen for å møta denne mannen. Dei ynskte å bli meir
kjende med han, og fekk han til å stoppa opp nokre dagar hjå seg. Dei opplevde
det same som kvinna: Han som dei hadde møtt var Messias. Dei fekk og del i
tilbodet frå Jesus til kvinna: "Det vatnet eg vil
gje deg, gjer at du aldri meir skal tørsta og vert til ei kjelde med vatn som
vell fram og gjev evig liv"
Me manglar ikkje vatn eller mat, og dei fleste i landet vårt veit ikkje
korleis det følest å vera skikkeleg tørst eller svolten. Ut frå teksten vår
skjønar me at det er ein annan tørst og hunger Jesus vil konfrontera oss med.
Den kjenner me stadig på, og er ikkje lett å kvitta seg med. Er tilbodet frå
Jesus verdt å ta imot?
God Helg !
Per Lomheim
|
